ისევ მიყვარხარ

შევხვდით.

როგორც იქნა  შევხვდით.

დარწმუნებული ვარ შემეფაკლა ლოყები.

არ შევიმჩნიე.

დავფიქრდი,გამარჯობა მეთქვა თუ არა.

რამდენხანს ვიკრებდი ამისთვის ძალას.

რამდენჯერ დავგეგმე.

მიდი,უთხარი რაღას ელოდებიო-

შინაგანმა ხმამ ჩამძახა.

ამოვისუნთქე, Continue reading “ისევ მიყვარხარ”

Advertisements

ისევ მუზა.

ჩემს მუზაზე ბევრს ვსაუბრობ ხოლმე,

მაგრამ

რა ვქნა?

თვითონაც თავმდაბალია

და

რამდენჯერაც მოვა სულ მეჩხუბება,

ჩემზე ამდენს ნუ ლაპარაკობ,

თორემ Continue reading “ისევ მუზა.”

ხალხი

ხანდახან უბრალოდ მინდება

ხალხმრავალი ადგილი(რაც ესოდენ არ მიყვარს),

და

სკამი.

უბრალოდ მინდება დავჯდე

და

დავწერო ხალხზე.

ერთობ საინტერესო

კრებითი

არსებითი სახელია

ხალხი. Continue reading “ხალხი”

საბეჭდი მანქანა

იმას ვფიქრობდი

რა დავწერო,

რა დავწერო-მეთქი

და.

ბავშვობიდან მინდოდა ძველი საბეჭდი მანქანა.

ერთხელ ქართულ ტელესერიალში დავინახე

და

მერე უფრო გამიმძაფრდა სურვილი ქონის. Continue reading “საბეჭდი მანქანა”

ბრინჯივით დაბნეული მე.

ვწუწუნებდი,
თვითმფრინავში ილუმინატორისკენ რატომ არ მოვხვდი-მეთქი.
ილუმინატორიდან მესამე ადგილზე მიწევდა დაჯდომა.
მაგრამ,
რომ დავჯექი მივხვდი,
თურმე ტყუილად მიწუწუნია.
მოვკალათდი.
საწვიმარი ავიღე და
უკან მივკუჭე.
პატარა ჩანთა გვერდზე მოვიქციე
და
შეძლებისდაგვარად კარგად მოვეწყე.

Continue reading “ბრინჯივით დაბნეული მე.”